UCZ SIĘ KROK PO KROKU

Wzór funkcji kwadratowej

Funkcję kwadratową można zapisać w postaci ogólnej, kanonicznej lub iloczynowej. Sprawdź, jakie informacje o wykresie i miejscach zerowych można odczytać z każdej z tych postaci.

Wzór funkcji kwadratowej można przedstawić w trzech postaciach.

Postać ogólna

Postać ogólna wzoru funkcji kwadratowej to f(x)=ax2+bx+c

gdzie:
a≠0
a, b, c to współczynniki funkcji.

Uwaga: Gdyby a=0, to byłaby to funkcja liniowa, bo
f(x)=0⋅x2+bc+c
f(x)=bx+c

Z tej postaci od razu można odczytać punkt przecięcia paraboli z osią OY oraz skierowanie ramion paraboli (to czy funkcja jest smutna czy uśmiechnięta WIĘCEJ TUTAJ).

Przykład:

  • f(x)=x2+x+3 a=1 - ramiona paraboli skierowane są w górę, punkt przecięcia paraboli z osią OY to (0,3)
  • f(x)=−3x2+2x−1 a=−3 - ramiona paraboli skierowane są w dół, punkt przecięcia paraboli z osią OY to (0,−1)

Postać kanoniczna

Postać kanoniczna wzoru funkcji kwadratowej to
f(x)=a(x−p)2+q
gdzie a≠0.

Z tej postaci od razu można odczytać współrzędne wierzchołka W=(p,q) oraz zbiór wartości funkcji.

Przykład:

  • f(x)=−12(x+7)2−6 a=−12 - ramiona paraboli skierowane są w dół, W=(−7,6), czyli zbiór wartości to ZW=<6,+∞)
  • f(x)=x2+4 a=1 - ramiona paraboli skierowane są w górę, W=(0,4), czyli zbiór wartości to ZW=<4,+∞)

Postać iloczynowa

Postać iloczynowa wzoru funkcji kwadratowej to

Dla Δ>0:
f(x)=a(x−x1)(x−x2)
Dla Δ=0:
f(x)=a(x−x0)2
Dla Δ<0:
nieistnieje

Z tej postaci funkcji od razu można odczytać współczynnik a oraz jej miejsca zerowe: x1,x2, gdy Δ>0 i x0, gdy Δ=0.

Przykład:

  • f(x)=(x−6)(x+3) a=1, x1=6, x2=−3
  • f(x)=−2(x+8)(x−2) a=−2, x1=−2, x2=2
Uwaga: Wszystkie postaci wzoru funkcji kwadratowej są równoważne, czyli znając jedną z nich można swobodnie znajdować pozostałe dwie. Jedynym wyjątkiem jest przejście do postaci iloczynowej, gdyż dla Δ<0 ona nie istnieje.

Przykład: Zapisz wzór funkcji kwadratowej w postaci iloczynowej i kanonicznej

a) f(x)=x2−4x+3

b) f(x)=−2x2+4x−3

a) Krok 1: Odczytujemy współczynnik a=1.

Krok 2: ogólna → kanoniczną

Obliczamy deltę i wyznaczamy współrzędne wierzchołka funkcji.

Współczynniki to: a=−1,b=−4, c=3.

Δ=b2−4ac

Δ=(−4)2−4⋅1⋅3

Δ=16−12

Δ=4

W=(p,q)=(−b2a,−Δ4a)

p=−b2a=−−42=2

q=−Δ4a=−4−4=1

Krok 3) Podstawiamy do wzoru, uważając na zmiany znaków:

f(x)=a(x−p)2+q

f(x)=1(x−2)2+1

f(x)=(x−2)2+1

ogólna → iloczynową

Skoro Δ>0 to funkcja ta ma dwa miejsca zerowe. Wyznaczamy je:

Δ=4

Δ=2

x1=−b−Δ2a

x1=−(−4)−22⋅1

x1=4−22

x1=22=1

x2=−b+Δ2a

x2=−(−4)+22⋅1

x2=4+22

x2=62=3

Podstawiamy do wzoru, uważając na zmiany znaków

f(x)=a(x−x1)(x−x2)

f(x)=(x−1)(x−3)

Odpowiedź: Postacie są równoważne, czyli f(x)=x2−4x+3=(x−2)2+1=(x−1)(x−3).

b) ogólna → kanoniczna

Odczytujemy współczynnik a=−2.

Wyznaczamy współrzędne wierzchołka funkcji i obliczamy deltę. Współczynniki to : a=−2, b=4, c=−3.

Δ=b2−4ac

Δ=42−4⋅(−2)⋅(−3)

Δ=16−24

Δ=−8

W=(p,q)=(−b2a,−Δ4a)

p=−b2a=−42⋅(−2)=1

q=−Δ4a=−−84⋅(−2)=−4

Podstawiamy do wzoru, uważając na zmianę znaku.

f(x)=a(x−p)2+q

f(x)=−2(x−1)2+(−4)

f(x)=−2(x−1)2−4

ogólna → iloczynowa

Ponieważ Δ=−8<0, zatem postać iloczynowa funkcji kwadratowej nie istnieje.

Odpowiedź: Postacie są równoważne, czyli f(x)=−2x2+4x−3=f(x)=−2(x−1)2−4.

Przykład: Do wykresu funkcji kwadratowej f(x)=x2+bx+c należą punkty A i B. Zapisz wzór funkcji f w postaciach kanonicznej i iloczynowej, gdy A(−1,0), B(5,0).

Można zauważyć, że punkty A i B są miejscami zerowymi funkcji, a a=1, więc postać iloczynowa to:

f(x)=a(x−x1)(x−x2)

f(x)=(x−(−1))(x−5)

f(x)=(x+1)(x−5)

Stąd przechodzimy do postaci ogólnej funkcji wymnażając składniki w nawiasach

f(x)=x2−5x+x−5

f(x)=x2−4x−5

Współczynniki to: a=1, b=−4, c=−5.

Obliczamy deltę i współrzędne wierzchołka.

Δ=b2−4ac

Δ=(−4)2−4⋅1⋅(−5)

Δ=16+20

Δ=36

W=(p,q)=(−b2a,−Δ4a)

p=−b2a=−−42⋅1=2

q=−Δ4a=−364⋅1=−9

Wstawiamy do wzoru:

f(x)=a(x−p)2+q

f(x)=(x−2)2+(−9)

f(x)=(x−2)2−9

Przykład: Wyznacz współczynnik a we wzorze funkcji kwadratowej f(x)=a(x+1)2−4

a) jeśli wykres funkcji przechodzi przez punkt P(2,14),

b) jeśli jednym z miejsc zerowych funkcji jest 1.

a) Wykres funkcji przechodzi przez punkt P(2,14), czyli f(2)=14 (dla x=2 wartość funkcji to  14).

f(2)=14

a(2+1)2−4=14

a⋅32−4=14

a⋅9=18 |:9

a=2

b) Miejsce zerowe to taki x, dla którego wartość funkcji jest równa zero, zatem:

f(1)=0

a(1+1)2−4=0

a⋅22−4=0

a⋅22=4 |:4

a=1

Przykład: Funkcja kwadratowa określona jest wzorem f(x)=x2+x+c. Znajdź wartość f(1), jeżeli f(3)=4.

Wyznaczamy wartość współczynnika c:

f(3)=4

32+3+c=4

9+3+c=4

12+c=4

c=−8

Funkcja jest postaci f(x)=x2+x−8. Obliczamy jej wartość dla x=1.

f(1)=12+1−8=−6

Odpowiedź: Szukana wartość wynosi f(1)=−6.

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *